اخراجیهای 3 ضعیفترین کار ده نمکی در میان فیلمهایش بود.فیلمی که از یک سو سعی در تامین اغراض سیاسی او داشت و از سوی دیگر تلاش میکرد موفقیت کارهای گذشته او را تکرار کند نتوانست به اهدافش برسد.البته این سنت فیلمسازی است.معمولا فیلمی که موفق می شود تهیه کنندگان و کارگردانش را وسوسه می کند که ان کار را تکرار کند و این تکرار ها در اخر به بیراهه می رود.زمانی که فیلمی به تکار بیافتد اغلب از محتوا تهی می شود و اخراجیها نیز از این موضوع مستثنی نبود.تا قبل از اخراجیهای 3 همه خاطرات خوبی از ان داشتیم.فیلمی طنز با ماهیت ارزشی با حرفهای بسیار که پس از مارمولک توانست جایگاه خوبی بدست اورد.اما در اخراجیهای 3 دیگر از ان تکنیکهای فیلم برداری خبری نبود.تا جایی که حتی بیننده عادی در اواسط فیلم خسته می شد.بیننده باید بیشتر سعی در مشابه سازی سخصیت ها می کرد و از محتوای مورد نظر نویسنده دور می ماند.در این فیلم چند بار به طور غیر مستقیم شعور و درک مردم پست انگاشته می شود گویی برای انتخاب نیاز به قیم دارند.اگر بپنداریم که ده نمکی در این فیلم سعی داشت بی طرف برخورد کند که البته به نظر من اینگونه نبود نتیجه حاصل از ان نیز به ثمر ننشست.با فیلمهای قبلی که ده نمکی ساخت و انصافا بد هم کار نکرد خاطرات بد گذشته از او داشت فراموش می شد اما باید پذیرفت که او نیز نتوانست خود را حفظ کند.البته موفقیت اخراجیهای 1 و 2 به دلیل کمبود طنز خوب نیز می توانست باشد.اثرات ده نمکی ماندگاری کمی در حافظه ها دارند و شما این را مقایسه کنید با کارهای مدیری.هر دو این کارگردانان بر دیالوگ تاکید بیشتری دارند تا تکنیک کارگردانی. اما مدیری به علت تلاش برای بی طرف ماندن و استفاده از تیم نگارشی قویتر اثار ماندگارتری ایجاد می کند.فیلم اخراجیهای 3 نتوانست انگونه باشد که می خواست.تبلیغ مسائل ارزشی دفاع مقدس با سیاست ورزی که ده نمکی در فیلمش به صورت کاملا عریان نشان داد در تضاد بود.شاید اگر توفیقات اجباری که نصیب عده ای از سربازان و ... شد تا فیلم را ببینند هیچ گاه به این فروش نمی رسید.البته ده نمکی در اثارش فراز و نشیب زیادی دارد.در انتها امیدوارم ده نمکی این کارش را عبرتی قرار دهد وبا مطالعه بیشتر و استفاده از مشاوران بهتر در اینده به روزگار خوش خود باز گردد.